มาอัพแบบเลทๆแล้ว

เนื่องด้วยว่าจากคืนวันเสาร์ที่ไปช่วยสต๊าฟเล็กๆน้อยๆมา  ได้ไปเห็นความอลังการงานสร้างแบบสุโก้ยของสต๊ฟโลเคชั่น  ที่ต้องทำงานในเตาอบก็ไม่ปานในเวลาที่ผ่านมารู้สึกนับถึอจากใจจริงเลยค่ะ  อดทนกันมากๆ เราช่วยอะไรไม่ได้มากเลย(แถมทำโต๊ะตกใส่ขาพี่แนร์อีก O[]o!!! ขอโทษนะคะ TTATT") รู้สึกสมควรตายแท้ๆเลย

และเพราะเหนื่อกันขนาดนี้ ก็ได้ลางสังหรว่าพวกพี่เนมอาจมีการสายเกิดขึน... กร๊ากกกกก ก็เลยขอไปเช้าหน่อยตั้งแต่8:30เผื่อได้ช่วยอะไรบ้าง ไปพร้อมเจอรถพี่โอ๋พี่ลินด์เข้ามาพอดีเลย พี่บิจิ พี่เคียวมิสึ พี่ฮาคุก็ไปเช้ามากๆ >< ตอนพี่บิจิลองเสียงเปิดเพลง Let's get married  จูนก็ยืนเขินม้วนอยู่แถวๆประตู กร๊ากกก (น่ากลัวขิงๆ)

ได้ช่วยเล็กๆน้อยก็มีความสุขแล้วค่ะขอบคุณที่ไม่ไล่ออกไปให้รอข้างนอกนะคะ โฮรกกกก
พี่เคียวพี่ฮาคุลงทุนร้อนไปนั้งขายบัตร มองแล้วเห็นใจจัง

ในเวลาไม่นานนักน้องยูรินะกับที่ปาลม์ก็มาพร้อมกับไข่อีสเตอร์สุดโมเอ้  อร๊ากกก แล้วก็ช่วยไปกันติดธง  ดีจริงๆที่เอาเข็มกลัดมาอย่างเยอะ แฮ่><  แล้วพอโคจี้ตามมาก็ได้ไปช่วยติดป้าย  ยกเก้าอี้งี้งั้น  ได้สึเคบุคืนจากโคจี้แล้ว  เห็นยังไม่มีคนแบบนี้เลยได้เข้าไปattackพี่ลินด์ด้วยสึเคบุซะเลย กร๊ากกก ขอบคุณมากเลยนะคะสำหรับสึเคะสุดโฮรกกกก >/////

จนในที่สุดพี่เนม น้องเนะ พันโท พี่ลมิ้น พี่ฝน มาถึง  คิดว่าของที่มีอยู่มันเยอะแล้ว ได้เห็นของมาเพิ่มอีกนี้มัน โอ้วววววว พระเจ้าจอชมันทอดกล้วยมากๆ น้องหมียักของเนะ!!! ใหญ่จริงๆให้ดิ้นตาย แต่น่ารักชริบ XD  ได้ไปช่วยกันหอบหิ้วของที่มาเพิ่มในงาน  น้องหมีหนักจริงๆนะขอบอก...ขอบคุณที่ลงทุนกันขนาดนี้>< ของต่างๆทำให้งานออกมามีสีสันสุดๆเลยค่ะ กร๊ากกกก

ตอนเดินกลับไปกลับมาได้เห็นพี่ลัลเอาพัดลมมาช่วยพี่ฮาคุกับพี่เคียวเอาไว้ 555+
แต่งานมันยาว(หมายถึงรูปร่างของสถานที่) เลยแทบไม่สังเกตุเห็นเลยว่าพี่แนร์ คุณนาสุ พี่ป๋อ พี่คิระ พี่วายะ พี่ยูซุ หรือพี่สต๊าฟคนอื่นๆเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ >< อะฮืออออ มิสพี่ป๋อค่ะ

ได้เปลี่ยนชุดตอนงานกำลังเริ่ม ดีนะฉกโดเรียบร้อยแล้ว 55

 

 
Junez-chan as Pirate Spain
Kojiroh as Pirate England

กว่ายัยหุ้นส่วน(โมโมจัง)จะมาก็เกือบสายเนะ เล่นเอากังวลเลยว่าเมื่อไหร่เธอจะมาซักที มาแล้วเราไม่ได้ช่วยจัด แถมยังทิ้งของตัวเองให้ขายให้อีกแนะ กร๊ากกก เลวได้โล่ ขอบคุณที่ช่วยขายให้นะจ๊ะ ไม่สิ... ต้องบอกว่าต้องของคุณพวกพี่เม่นที่ช่วยขายให้มากกว่า  โมโมจังนี้อู้พอกันเลย   ขอบคุณที่จองตุ๊กตาท่านไว้ให้เรานะจ๊ะ น่ารักมากไม่ไหวแล้วววว >/////<

ได้เจอน้องโอมิผู้น่ารักด้วย  XD เพึ่งรู้นี้แหละว่าช่วยดันช่วยทวงโมโมจังอีกคน กร๊ากกกก ขอบคุณที่ช่วยขายนะคะ ดีใจที่เจอน้องโอมิอีก

เราถึกได้ใจ วิกก็ไม่พร้อม ไม่เคยคอสผมหยักศกมาก่อน ผมหน้ามันแยกตรงๆตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เลย ใครจะมองไม่ออกก็ไม่ใช่เรื่องแปลกค่ะ เฟล.... แต่เรากะโคจี้ก็ลงทุนกันเยอะอยู่ เพรางั้นไม่มีเสียใจแน่นอน กร๊ากกกก


ชอบรูปนี้จริงจัง เท่ดี กร๊ากกก

เจอพี่เซลด้วย เซอร์ไพรอยู่เหมือนกันค่ะ แต่ดีใจมากมาย  คิดถึงพี่มาก >< ขอบคุณที่คอยช่วยแนะนำหลายๆอย่างนะคะ^^   พี่มาอย่างไม่พร้อมก็ยังสวย ต้องขอบคุณซึนๆ 555+
แล้ว
ยังมีน้องไอจินอีกคน  ช่วยถ่ายให้ด้วย ขอบคุณมากนะคะ   อยากจะบอกว่าวันนี้มุ้ยหล่อไม่ไหนแล้ว (ความจริงมุ้ยคอสอะไรก็หล่อหมด กร๊ากกกก) เสียดายทำไมลืมขอถ่าย... ซิกๆ  ดีใจมากที่ได้เจอทั้งพี่เซล ซึนๆ น้องจินและมุ้ยเลยนะคะ


ต่อมาก็เรย์กับน้องลูน่า มาอย่างแจ่มมากๆ โฮรกกกก ชุดแบบว่าสุโก้ยยยย สวยสุดๆไปเลยค่ะ XD คอสอัลฟ์ได้หล่อเริ่ดมากๆ ไอ้เรามัวแต่เดินวุ่นๆไปทำอะไรก็ไม่รู้ เลยไม่ได้คุยกะเรย์เลย เสียดายจัง TT_TT"


ใส่หมวกทับวิกไว้ ไม่ค่อยรู้สึกว่าอยู่บนหัวเลยอ่า ตอนวิ่งสู้ฟัดขึ้นเวทีไปลืมไปเลยว่าใส่อยู่ กร๊ากกก อนาถดีแท้ หลุดไปหมดตั่งแต่เมื่อไหร่ฟระ

พูดถึงเวทีก็ต้องพี่แนร์ คุณนาสุสินะ  อร๊างคอสกันได้น่าฮักน่ากอดมากๆ  มองตอนเล่นกันบนเวทีมองแล้วเคลิ้มอย่างที่สุดไปเลยค่ะ แฮ่กๆ ทำไมถึงได้น่ารักกันอบบนี้หนาาาา

ตอนเล่นเกมทายศัพ นี้เราแย้มากค่ะ เคยเรียนมาทั้งสองระบบ ใช้กันมั่วไปหมด แทบไม่เคยจำเลย เลือกผิดไปอย่างโง่ แต่พอตกรอบไปแล้วคำที่เราโครตรู้ก็โผล่มา...   อย่าง cafe เงี๊ย!!  "orz... ท่านคะ เราทำอะไรผิดไปหรอคะถึงได้ทำกันแบบนี้ ซิก TT_TT"

พี่คิระโหดร้ายยยยมาก ไม่เห็นต้องชี้นิ้วไล่เค้า(อยากโหดๆ)แต่ไกลเลยเลยก็ได้  *กัดผ้าเช็ดหน้า*

 ชอบรูปที่ถ่ายกะเนะมากไม่ไหวแล้ววว แฮ่กๆ โรมาโน่ อิส น่ารักโฮรกกกกก =///=b

เดินไปมา ได้เจอน้องแพนด้วย ไม่ได้คุยอีกแล้วช่างน่าเสียดาย แต่ได้เจอน้องพี่ก็ดีใจแล้วล่ะค่ะ
น้องเกดก็เอาสึเคบุมาให้เซ็น  แอบไม่พร้อมเลย ไม่มีรูปอะไรในหัว ไม่มีแม้ดินสอ แต่ดีใจมากๆเลยนะคะที่น้องมาขอ ><


ระหว่างนั้นน้องแซนก็ดันโทรมาว่า "พี่... จะไปดีไม๊อ่า...."

น้องคะ!! ยังต้องถามอีกหรอคะ!! มาสิคะ มาเดี๋ยวนี้ (ครั้งที่แล้วพี่ไปเดี่ยวมีน้องเป็นเพื่อน ครั้งนี้พี่อยู่เป็นเพื่อนน้องเองนะคะ)

แต่การขัดจังหวะวาดสึเคะยังไม่ได้มีแค่นั้น เราไม่อยากอยู่ในชุดพะลุงพะลังนี้ตอนเกมตอบคำถาม ก็เลยวางสึเคะทิ้งไว้ แล้วโกยไปเปลี่ยนชุดเป็นอัลฟ์ด่วนด่วน มาทันเวลาเกมคำถามด้วย

สึเคะของน้องเกดก็เลยโดนทิ้งไว้แบบนั้นต่อไป... (อี้นี้มันจะเลวไปถึงไหนนะ...)
ขาดความมั่นใจอย่างแฮงเลยลากดึงโมโมจังกับน้องแซนไปด้วย แฮ่ๆ
ตอบไปอบบมั่วแตก จูนผิดไปเยอะมากๆ น่าอายอยากตายสุดๆ รู้สึกคนอื่นๆตอบกันได้สุดยอดจริงๆค่ะ แต่ถึงขนาดรู้ก็ยกไม่ทัน  คำถามยากจริงๆค่ะ เกินความคาดหมายมากๆ
อย่างชื่อเมืองหรือทีมฟุตบอลเงี๊ยยยยย แฮ่กๆ   research มาไม่ดีพอ.... ขอโดนท่านอาเธอร์และอัลฟ์ลงโทษได้ตามสบายเลยค่ะ TTATT"


จะบอกว่ารูปนี้เธอแมนมากๆเลยโคจี้ งานนี้จะมาแข่งกันแมนใช่ไม๊!?!

เล่นเกมส์เสร็จ ก็รีบกลับมาต่อสึเคะให้น้องเกด ขอโทษที่มันลวกเหลื่อเกินนนน  เดิมทีพี่ไม่เคยวาดได้เนียบอย่าแล้วยิ่งถ้าเป็นดินสอและไม่ผ่านคอมล่ะก็  ดูไม่ได้อย่างแรง ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะคะ  แต่วาดไปได้คุยกับน้องไปด้วย ดีจัง เดินทางอย่างปลอดภัยนะคะน้อง แล้วเจอกันอีกนีาาาา

งานจบช่วยสต๊าฟเก็บและขนของ   ได้เจอพี่ฝ่างกับพี่เก็นด้วย (รู้ว่าเป็นพี่เก็นเพราะเคยเข้าบลีอกพี่ค่ะ XD) แล้วก็ได้ถ่ายกับสต๊าฟทุกท่านทั้งๆที่ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่เลย ซึ้งกับน้ำใจพวกพี่เนมและ แก๊ง "สาย ใจ"ค่ะ (ขื่อมันช่างโดนนน) ขอบคุณมากเลยนะคะ


สต๊าฟที่ทำให้งานนี้เกิดขึ้น ขอบคุณทุกท่านมากๆเลยนะคะ

หลังช่วยกันเก็บของเราพึ่งรู้ว่าพวกพี่เนมกับสต๊าฟโลเตชั่น จะแยกไปกินเอ็มเค ก็เลยไปฉลองด้วยคน
รถตู้พี่ฝนใหญ่ได้ใจ แต่แล้วพอยัดของทั้งหมดเข้าไปก็พบว่า ของกินพี่ไปกว่าครึ่งคันแล้ว!!! 

แต่แล้วด้วยความสามารถบิบอัดของทุกคน..... ที่ทำได้อย่างพรมิทราบได้    เรา โคจี้ พี่ปาล์ม พี่ฝน น้องเนะ พี่เนม พี่ลมิ้น พี่เก็น พี่ฝ่าง พันโท... ทุกคนยัดตัวเข้าไปเป็นปลากระป๋อง แรงงานพม่าข้ามแดนเข้าไปทุกคนได้!! โอ้วมายก๊อช ยังงงอยู่เลยว่าทำได้ยังไง ตะคริวที่ขานี้เป็นเครื่องยืนยัน....


สต๊าฟโลเคชั้นผู้น่ารัก XD

กินกันอื่มอืด นั้งเม้าท์กันมันส์มากๆ  จูนพึ่งรู้ว่าคนไหนคือพี่เอส "orz... เสียดายมากที่พึ่งรู้ค่ะ TTATT     คุยกันไปคุยกันมา  ว่าแต่อยู่ๆจูนไปเข้าเรื่อง "นั้น..." กับพี่ฝ่างได้ไงอ่าค่ะ   >/////////< กรี๊ดกร๊าดดดด  เอโร้ยกันจริงจัง หรือเพราะจะกินเห็ดไปเยอะหว่า (เกี่ยว!?!) พี่ฝ่างหน้าแดงอย่างสาวน้อยมากๆเลยค่ะ ฮิ้วววววว

พี่ปาล์ม : พี่พึ่งรู้นะเนี้ยว่าจูนเป็นคนแบบนี้
*ตายสนิด....*


กลับมาสองทุ่มหน่อยๆ เหนื่อยอย่างแปลกๆ  ถึงงานจะเล็กแต่ที่ความสุขไม่เล็กเลยนะคะ อบ